Foto-site over Van Den Bosch Transporten

Het verhaal van .... Cees van de Poel

Voor de 0500

Mijn loopbaan in de transportwereld ging in 1964 van start als bijrijder op een steenwagen bij van Uden uit Boekel. In die tijd moesten de stenen nog met de hand geladen en gelost worden, en met zo’n 8000 stenen per vracht en 2 vrachten per dag heb ik dan ook aardig wat stenen in mijn hand gehad. In 1966, toen ik al mijn rijbewijzen inmiddels gehaald had, ben ik bij van Uden weggegaan om elders als chauffeur aan de slag te gaan.

Na bij meerdere bedrijven werkzaam te zijn geweest, kwam ik in 1974 bij Van den Bosch terecht. Met een Volvo Viking met aanhanger heb ik er ruim een jaar lang dagelijks bakkersbloem mee van de Meneba-fabriek naar bakkers en depots gereden.
In 1975 ben ik wederom van werkgever veranderd, en internationaal gaan rijden bij de Molen Banden in Reek. Ik reed er banden naar voornamelijk Italië en Engeland. Dat heb ik gedaan tot de directie van de Molen Banden besloot om het vervoer uit te gaan besteden en de twee van de drie vrachtauto’s te verkopen. Ik kwam daardoor zonder werk te zitten, en ben toen dezelfde vrijdagavond dat ik dat te horen kreeg bij Ad van den Bosch thuis langs gegaan om te vragen of ik terug kon komen. Bij Ad was het toen ook al bekend dat de Molen het vervoer uit ging besteden en dat er chauffeurs ontslagen zouden worden, en na het gesprek die avond werd ik direct weer aangenomen. Een week later, het was toen juli 1976, ging ik dan ook weer als chauffeur aan de slag bij Van den Bosch Transporten en ditmaal ook voor langere tijd; ik ben in dienst gebleven tot ik in 2006 de VUT-gerechtigde leeftijd bereikte.

In 1976 ben ik weer met de Volvo Viking bakkersbloem gaan rijden, en daarnaast reed ik er een paar maanden per jaar mee voor de zogenaamde mofcomplexen van het leger. Bedden en ander materiaal voor legerhospitalen moesten van het ene complex naar het andere worden gebracht, waarbij er regelmatig in de Viking met dagcabine moest worden overnacht.
Na de Viking kreeg ik korte tijd de enige DAF DO uit de vloot. Hiermee reed ik ook weer zakken bloem van Meneba Weert naar bakkerijen en depots, maar ook vervoerde ik er gieken mee voor kranenfabrikant Munsters uit Erp. Van de fabriek in Erp reden we de gieken naar van Duinhoven in Volkel waar ze gestraald werden om ze vervolgens weer terug te brengen naar Erp. Na de DO volgde een paarse Volvo F88 met huifoplegger. Met deze combinatie reed ik voor papierfabriek Placoti uit Vianen papier. Dit deed ik samen met Jan Verhoeven en Crist van Dooren.

Eind jaren zeventig / begin jaren tachtig begon Van den Bosch Transporten in snel tempo te groeien,en er stonden iedere week 1 á 2 nieuwe trucks in de garage. Aangezien het bedrijf toen nog niet over de carrosseriehal beschikte( is pas in 1983 geopend) werden de schotels en spatborden in de garage door de monteurs op de nieuwe trucks gezet waarna ze naar de spuiter gingen. Ook een eventueel benodigde compressor werd extern onder de trucks geplaatst.
Ik heb rond die tijd mijn eerste nieuwe truck gekregen,de 052. Met deze Volvo heb ik ongeveer twee en een half jaar lang voornamelijk papier gereden voor Placoti in Vianen, maar ik ben er voor Munsters ook mee naar het toenmalige Joegoslavië gereden samen met Frans van Hees en Peter Raymakers. We moesten 2 kranen wegbrengen naar Skopje in het zuiden van het land. Om de kranen te kunnen vervoeren reden we met diepladers die 2 gaten uitgeschoven waren, en dat over N-wegen in Oostenrijk en Joegoslavië omdat er nog niet overal een snelweg lag. Dit soort trips waren geen lolletje, en ook het inklaren aan de grens in Spielfeld Oostenrijk leverde de nodige problemen op. Uiteindelijk hebben we er 3 dagen gestaan voor we over konden, maar al met al hebben we de kranen toch netjes in Skopje afgeleverd; we hebben er wel 3 weken over gedaan maar toch.

Ik had al meerdere malen gevraagd of ik niet op een kipper kon gaan rijden, en op een gegeven moment werd ik op kantoor geroepen en werd me medegedeeld dat ik op een kipper combi kon gaan rijden. Ad had een geheel nieuwe combinatie gekocht, de 065, en daarmee werd mijn volgende auto een nieuwe 350 pk sterke Volvo F12 tandemasser met 3-assige aanhanger, destijds de opvolger van de F89. Met deze truck heb ik 4 jaar gereden op vooral Nederland, België en Duitsland. Incidenteel ook naar Frankrijk, maar eigenlijk was de combinatie te zwaar voor dat land.
Het bedrijf groeide in die jaren nog steeds snel, en de diverse speciale gelegenheden en de daarbij behorende feesten volgden elkaar in snel tempo op. Denk daarbij aan de 200ste truck, de opening van de vestiging in Neer, de opening van de nieuwe cleaning en de eerder genoemde opening van de carrosserie. Wij als chauffeurs mochten daar altijd bij zijn.

Na de F12 motorwagen volgde de 0103. Deze heb ik destijds tezamen met oplegger 223 nieuw gekregen. Met deze combinatie heb ik in België een ernstig ongeval gehad, waarna ik de 3-assige trekker 0117 kreeg met daarachter een 63 kuub bulkoplegger. Ik heb met dit span 13 jaar gereden, veelal mout naar de brouwerijen, maar ook maïs, krijt en melkpoeder. Toen de oplegger versleten was ben ik met de 0117 ingezet om glucose te gaan rijden van Bergen op Zoom naar Veghel. Dit heb ik ongeveer 2 jaar gedaan om vervolgens met een DAF 95XF weer internationaal te gaan rijden.

De 0500

Na ongeveer een jaar met de XF gereden te hebben, kwam ik op een gegeven moment thuis en kreeg ik van mijn vriendin te horen dat Van den Bosch had gebeld. Of ik even terug wilde bellen. Dit gedaan hebbende kreeg ik Marie Biemans aan de lijn, en die vertelde mij dat Ad en Peter vanwege de aanschaf van de 500^ste truck in de vloot een aparte truck hadden gekocht, de inmiddels welbekende Kenworth. En na veel wikken en wegen hadden besloten dat ik met de truck zou gaan rijden. Nou dat is natuurlijk een hele eer als je als chauffeur van inmiddels zo’n groot bedrijf mag gaan rijden op zo’n mooie truck. Ik heb dit toch altijd gezien als blijk van waardering.

Met de 0500 ben ik van af 1998 gaan rijden; in begin op Frans kenteken want het had nogal wat tijd nodig om de truck goed gekeurd te krijgen door de RDW, na ongeveer 3 maanden gewoon op Nederlands kenteken.
In het begin gingen de ritten veelal naar het filiaal in Amsterdam, en van Bergen op Zoom naar de Mars in Veghel met glucose want je voelt hem al : dat was de beste reclame voor het bedrijf volgens Ad en Peter. Ik ben er ook veel mee naar truckfestivals geweest waar ik dan ook regelmatig de 1e of de 2e prijs behaalde, zeker in de beginjaren dat we er mee reden. Ook was ik vaak met de truck present op open dagen van opdrachtgevers, en met de regelmaat van de klok deed de truck dienst als bruidswagen. Dit waren de leuke bezigheden.
De Kenworth is ook veel ingezet voor het vervoer van bier van de brouwerijen naar festivals als Pinkpop en Lowlands.

Dat alles ging zo ongeveer 2 jaar goed, tot ik op een gegeven moment op maandagochtend in Gilze Rijen van de weg werd gehaald door de verkeerspolitie bij een verkeerscontrole bij het Van der Valk motel. De beste oom agent zei tegen me dat de combinatie veel te lang was, en zelfs een ‘dacht het niet’ van mijn kant kon hem niet op andere gedachten brengen. Na het meten met een rolmaat wist oom agent echter wat ik al lang wist: ik bleek 2 meter te lang te zijn. Dat leverde een bekeuring op van 500 euro, en ik mocht niet verder rijden; er moest gekoppeld worden met kortere trekker.
Toen ik naar de zaak belde, en de situatie aan Peter van den Bosch had voorgelegd zei hij tegen me : “nou dat valt niet tegen, 250 euro per jaar voor reclame is niet duur”, dus hij zat er eigenlijk minder mee als ik. Toch besloot de directie om er voortaan zoveel mogelijk een korte oplegger achter te hangen en dan zat ik net aan de maximaal toegestane lengte. Sinds die tijd ben ik veel met glucose en cacoamassa naar Spanje, Frankrijk, Duitsland en Denemarken gaan rijden. Als ik in Frankrijk bij een controle van de weg werd gehaald kwam ik meestal goed weg ,de politie of douanecontroleurs wilde alleen maar de gigantische slaapcabine van de Kentworth van binnen zien, en werd er niet meer naar schijven en gewicht gevraagd.

Ik heb met de truck ongeveer 800.000 km gereden totdat Peter van den Bosch hem in 2005 stil heeft gezet. De truck is intussen gerenoveerd en word enkel nog gebruikt voor evenementen en dergelijke. Ik heb er altijd met veel plezier mee gereden, ook al was er hier en daar wel weinig plaats om te manoeuvreren.
Het laatste jaar tot aan mijn vut in 2006 heb ik tenslotte nog met een Volvo FH12 gereden. Dat was toch weer even wennen, en zo heb ik mijn loopbaan als chauffeur bij Van den Bosch Transporten volgemaakt. Ik heb er ruim 30 jaar met plezier gewerkt.
Terugkijkend waren met name de eerste 15 jaar, toen het aantal personeelsleden nog niet zo groot was en er een zeer goede onderlinge band onder het personeel was, de leukste jaren. Als je bijvoorbeeld met stukken stond, reed er geen een van je collega’s door wat tegenwoordig bij veel bedrijven wel gebeurd. Of als we ‘s-avonds nog een vracht bloem moesten laden in Weert, wat in mijn beginjaren bij de firma regelmatig voorkwam, dan hielpen we elkaar tot de laatste zak geladen was en reden vervolgens gezamenlijk naar Erp (en dat waren toch gemiddeld 500 zakken van 50 kg per truck).

Ik ben nu al vanaf 1 september 2006 met de VUT, maar volg nog steeds met belangstelling de ontwikkelingen bij Van den Bosch ….